Kategoria: Tradycje

Skąd oceaniczny ślimak wziął się w Chakasji

Unia AzjatyckaDzisiejszym tematem Unii Azjatyckiej jest ślimak morski. Być może to zaskakujące, że w tym kontekście będę pisać o Chakasji, która ma tysiące kilometrów do jakiegokolwiek morza. A jednak muszle pewnej rodziny ślimaków były obecne w jej kulturze. (więcej…)

Czytaj więcej

Wąż w tradycyjnej kulturze chakaskiej

Unia AzjatyckaUnia Azjatycka wraca dziś do tematu węży, a ja do prac Wienarija Burnakowa (Венарий Бурнаков), który wziął pod lupę różne zwierzęta, przyglądając się ich obecności w tradycyjnych wierzeniach i folklorze Chakasów. Był już kot, czas na węża. Z nim także wiąże się całe mnóstwo symboli. I, podobnie jak kot, wąż (chak. чылан) jest trochę dobry, trochę zły. (więcej…)

Czytaj więcej

40 dni upału i gdzie się przed nim schować

Unia AzjatyckaDzisiejszym tematem Unii Azjatyckiej jest kanikuła, czyli okres letnich upałów. W Azji Centralnej i wśród niektórych narodów Kaukazu jest to najwyraźniej nie tylko zjawisko klimatyczne, lecz także kulturowe.

(więcej…)

Czytaj więcej

„Nauryz wywodzi się z mitologii indoirańskiej” – rozmowa z Babakumarem Kinajatuły

Nauryz koże

Unia AzjatyckaNiedawno w Kazachstanie, innych państwach Azji Centralnej i nie tylko obchodzono Nauryz (Nooruz, Nowruz, Nevruz) – święto równonocy wiosennej, które dawniej utożsamiano z początkiem nowego roku. Przedstawiam własny przekład wywiadu z kazachskim etnografem Babakumarem Kinajatuły, który ukazał się na portalu Azattyq.org. Jest to wpis w ramach chińsko-japońsko-turkijskiej Unii Azjatyckiej, w której piszemy właśnie o dniu równonocy wiosennej. (więcej…)

Czytaj więcej

Piękno rodzi pozytywną energię – rozmowa z Manszuk Jesdaulet

Manszuk

Manszuk Jesdaulet (Маншук Есдаулет) pochodzi z Kazachstanu, mieszka w Kirgistanie i tam rozwija swoją markę Kozmonchok. Wytwarza biżuterię opartą na tradycyjnym wzornictwie, szyciu patchworkowym i amuletach zabezpieczających przed złym okiem. Poza tym wraz z mężem prowadzi w Biszkeku hotel przyjazny środowisku. W rozmowie z Akylbekiem Kasmalievem opowiedziała o zwyczajach wyniesionych z rodzinnego domu, początkach działalności w sferze rzemiosła artystycznego i ekologicznym stylu życia zakorzenionym w dawnej tradycji. Wywiad został odświeżony w związku z międzyblogową akcją Unii Azjatyckiej, w ramach której piszemy o amuletach. (więcej…)

Czytaj więcej

Turkijskie dziedzictwo niematerialne i Pamięć Świata

saz

Niedawno opublikowałam ogólny wpis o turkijskich obiektach i tradycjach na różnych listach UNESCO. Po kilku uzupełnieniach uznałam, że jest zdecydowanie za długi i trzeba go podzielić na dwie części. Tak więc w pierwszej części pozostaną obiekty przyrodnicze i kulturowe, natomiast poniżej znajdziecie wszystko, co dotyczy dziedzictwa niematerialnego oraz dokumenty zaliczone do Pamięci Świata. (więcej…)

Czytaj więcej

620-lecie osadnictwa Tatarów w Wielkim Księstwie Litewskim – rozmowa z Emilią Temizkan

meczet

Pisząc o narodach turkijskich nie mogę pomijać tego, który mamy najbliżej, czyli polskich Tatarów. Zwłaszcza, że w tym roku przypada 620-lecie osadnictwa tatarskiego w Wielkim Księstwie Litewskim. O pochodzeniu i kulturze polskich, litewskich i białoruskich Tatarów opowiada dziś Emilia Temizkan, polska Tatarka mieszkająca w Turcji, która zajmuje się naukowo tatarskimi rękopisami. (więcej…)

Czytaj więcej

Turkijskie obiekty UNESCO

Stambuł

Dziś w ramach „W 80 blogów dookoła świata” piszemy o obiektach wpisanych na listę UNESCO w poszczególnych krajach. Na drugim blogu piszę o Kirgistanie, natomiast tutaj przedstawiam pełną listę obiektów związanych z narodami turkijskimi. (więcej…)

Czytaj więcej

Przekleństwa karaczajsko-bałkarskie

Tematem dzisiejszej edycji „W 80 blogów dookoła świata” są przekleństwa. W przypadku moich dwóch wpisów nie chodzi tu o wulgaryzmy, lecz o cały gatunek twórczości ludowej. Przekleństwa to przeciwieństwo błogosławieństw i dobrych życzeń. W każdym języku turkijskim zasób przekleństw i środków ich wyrażania jest bardzo bogaty. (więcej…)

Czytaj więcej

Tuwińskie wesele – część II

Przedstawiam drugą część opisu tuwińskiego wesela z powieści Anny Łamadżaa „Drogi Srebrnych Szamanek”. Pierwsza znajduje się tu. (więcej…)

Czytaj więcej